โดยในเดือนเมษายน มีรายงานว่า แรงงานกว่า 4 ล้านคนในสหรัฐฯ ลาออกจากงาน ซึ่งคิดเป็นประมาณ 2.7% ของ Work Force ในอเมริกา และตามมาด้วยในเดือนพฤษภาคมอีกประมาณ 3.6 ล้านคน (แหล่งข้อมูลจาก MAGNIFYMONEY SURVEY) ซึ่งในระยะเวลาสั้น ๆ เพียงเท่านี้ เหตุผลสำคัญที่ทำให้ผู้คนตัดสินใจลาออกจากงานนั้น เป็นเพราะ

1.ติดใจการทำงานแบบ Work From Home

วิกฤตโควิดทำให้ผู้คนเคยชินกับการทำงานแบบ Work From Home และ Work From Anywhere มากขึ้น ซึ่งเหตุผลที่เป็นเช่นนั้น เพราะรูปแบบการทำงานดังกล่าวเปิดโอกาสให้สร้างสมดุลชีวิตได้ดีกว่า ทำงานได้อย่างมี Productivity  มากกว่า หลาย ๆ คน ที่มีลูกอ่อน มีคุณพ่อคุณแม่ที่ต้องดูแล จะรู้สึกว่า สามารถที่จะทำหน้าที่ส่วนตัวไปพร้อม ๆ กับการทำผลงานให้กับบริษัทได้เป็นอย่างดี

ดังนั้น เมื่อถูกบังคับให้ต้องกลับไปทำงานในรูปแบบปกติ ซึ่งมีรายงานว่า 1 ใน 3 ของ Work Force ในอเมริกา ถูกสั่งให้กลับไปทำงานประจำออฟฟิศตามเดิม จึงทำให้เกิดการตัดสินใจลาออก หรือในขณะเดียวกันแม้จะเป็นในรูปแบบ Hybrid คือ ผสมสลับระหว่าง Work From Home กับ การทำงานแบบเดิมที่ออฟฟิศ ก็ยังไม่ตอบโจทย์ จึงนำไปสู่การตัดสินใจลาออกในที่สุด

2.ตระหนักได้ถึงความจริงใจที่แท้จริงของบริษัท

วิกฤตการณ์โควิด ทำให้พนักงานทุกคนเรียนรู้ได้ว่าบริษัทมีความจริงใจกับพวกเขามากแค่ไหน มีความตั้งใจที่จะดูแลช่วยเหลือพวกเขามากน้อยเพียงใด โดยในช่วงเวลาที่รัฐบาลประกาศใช้มาตรการ Work From Home ยังคงมีหลายบริษัท ที่บังคับให้พนักงานไปทำงานที่ออฟฟิศตามเดิม ซึ่งแม้จะมีเหตุผลที่น่าเห็นใจ แต่พนักงานจะรู้สึกว่าบริษัทไม่ได้พยายามที่จะหาทางเลือกให้กับพวกเขา และรู้สึกว่าไม่ได้รับการดูแลช่วยเหลือ ไม่ได้รับความเห็นอกเห็นใจ จึงทำให้ตัดสินใจลาออกในท้ายที่สุด

3.ผู้คนจำนวนมากเหน็ดเหนื่อยกับการทำงาน

การต้องปรับตัวกับวิธีการทำงานที่เปลี่ยนแปลงไป เผชิญหน้ากับปัญหาวิกฤตการณ์โควิด ปัญหาในหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ ส่งผลทำให้ผู้คนรู้สึก Burn Out เหนื่อย หดหู่ที่จะทำงาน ซึ่งบางทีก็ไม่คุ้มกับค่าจ้าง เพราะมีหลาย ๆ บริษัทต้องหักเงินเดือน หรือปรับลดผลตอบแทนพนักงานลง แลกกับการทำงานแบบ Work From Home

โดยผู้คนในสหรัฐฯ ให้ความเห็นตรงกันว่า “มันไม่คุ้มค่าจ้างพวกเขา” ชีวิตของพวกเขามีความหมายมากกว่านี้ ประกอบกับแนวทางการทำงานแบบอิสระ หรือ Freelance และ Gig Work Force กำลังค่อย ๆ ได้รับความนิยมแพร่หลายมากขึ้น ซึ่งมีแนวโน้มที่จะกลายมาเป็นเทรนด์ใหม่ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตการทำงานของผู้คน จึงทำให้หลาย ๆ คนตัดสินใจที่จะลาออกจากการทำงานประจำแบบเดิม เพื่อมุ่งสู่วิถีชีวิตการทำงานแนวใหม่แห่งโลกอนาคต

3 เหตุผลสำคัญข้างต้น เป็นคำตอบที่ได้มาจากการสำรวจซึ่งไม่ใช่แค่เฉพาะกับคนอเมริกันเท่านั้น แต่ปรากฏการณ์ลาออกครั้งใหญ่ “The Great Resignation” กำลังค่อย ๆ เกิดขึ้นกับประเทศอื่น ๆ ด้วย ที่ภาวะเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวขึ้น บริษัทไมโครซอฟต์ ที่ได้ทำแบบสำรวจแล้วพบว่า กว่า 41% ของผู้ตอบแบบสอบถาม คิดว่าจะลาออก ในขณะที่แบบสำรวจของทางฝั่งอังกฤษและไอร์แลนด์ ก็พบว่า 38% ของพนักงานผู้ตอบแบบสอบถาม วางแผนจะลาออกในอีก 6 เดือน

ข้อมูลความเคลื่อนไหวดังกล่าว เป็นสิ่งที่กำลังบอก HR ผู้บริหาร และเจ้าของกิจการทุกคนว่า เรากำลังต้องวางแผนปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำงานในอนาคต ต้องคิดใหม่ ทำใหม่ เพื่อดูแลรักษาพนักงานของเราเอาไว้ เพราะเมื่อเศรษฐกิจฟื้นตัวดีขึ้น ก็มีโอกาสที่ปรากฏการณ์ครั้งใหญ่นี้จะเกิดขึ้นกับประเทศไทยได้เช่นกัน และการเสนอผลประโยชน์ให้กับพนักงานเพื่อฉุดรั้งเขาเอาไว้นั้น ก็อาจไม่ใช่ทางแก้ไขที่ถูกต้องเสมอไป เพราะบริษัทเองก็อาจยังไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่พร้อมมากพอ และตัวพนักงานเองก็อาจมีปัญหาอื่นที่อยากให้แก้ไข

ทั้งนี้ การรับฟังความคิดเห็นของพนักงานจึงถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพื่อให้สามารถหาทางออก และปรับตัวแก้ไขได้อย่างเหมาะสมที่สุด เพราะลึก ๆ แล้ว พนักงานทุกคนไม่ได้อยากลาออก เพียงแต่อาจมีบางอย่างที่เป็นปัญหาในใจ ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการใส่ใจ รับฟัง ให้ Feedback และแก้ไขให้ตรงจุด

The post ปรากฏการณ์ลาออกครั้งใหญ่ ปัญหาโลกยุคใหม่ที่ทุกธุรกิจควรรู้เท่าทัน appeared first on Panjit Consulting.

1.ตอบคำถามตัวเองด้วยความจริงใจ

ทันทีที่รู้สึกว่ากำลังไม่ชอบงานที่ทำ เราต้องถามตัวเองให้ชัดเจน 3 ข้อ โดยเริ่มจากข้อแรก คือ เราไม่ชอบอะไรในงานที่ทำ List ออกมาให้ชัด ในขณะเดียวกันก็พิจารณาถึงสิ่งที่ชอบทำด้วยว่ามีอะไรบ้าง เพราะ ในหน้าที่ที่รับผิดชอบ อาจมีสิ่งที่ไม่ชอบ 2-3 อย่าง แต่มีสิ่งที่ชอบทำมากกว่าก็ได้ แล้วนำเอาคำตอบที่ได้ไปปรึกษาหัวหน้าว่าปรับเปลี่ยนอะไรได้หรือไม่ ข้อสองต้องถามตัวเองว่า ที่รู้สึกไม่ชอบนั้น เราไม่ชอบงาน หรือไม่ชอบคนที่ทำงานด้วยกันแน่

โดยถ้าเราหนีคน ยังไงก็หนีไม่พ้น เพราะคนที่เป็นพิษ มีอยู่ทุกที่ ดังนั้น เมื่อเปลี่ยนหนีคนอื่น เปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ เราก็ควรหันกลับมาเปลี่ยนตัวเองแทน และข้อสุดท้าย ต้องถามตัวเองว่า เราไม่ชอบงาน หรือไม่ชอบรูปแบบของงาน เช่นบางคนไม่ชอบงานเข้า 8 โมงเช้า เลิก 5 โมงเย็น อยากเป็นฟรีแลนซ์ อยากทำธุรกิจของตัวเองมากกว่า ซึ่งถ้าความไม่ชอบเกิดจากรูปแบบก็หมายความว่าต้องเปลี่ยนรูปแบบงานไม่ใช่เปลี่ยนงาน

2.คิดถึงภาพงานในฝันให้ชัดเจน

เพื่อเป็นการทบทวนให้แน่ใจว่า งานที่ใช่สำหรับเราคืออะไร เราจึงควรคิดถึงงานในฝัน งานในอุดมคติของเราให้ชัด หลับตา ลองนึกภาพงานนั้น ว่าเห็นตัวเองกำลังทำอะไรอยู่บ้าง ทำงานรูปแบบไหน เป็นทีม หรือลุยเดี่ยว สภาพแวดล้อมบรรยากาศการทำงานเป็นอย่างไร ความรู้สึกที่ได้ทำงานแบบนั้น ในสภาวะแบบนั้นมันมีความสุขมากน้อยแค่ไหน ซึ่งยิ่งคิดภาพงานในฝันได้ชัดเท่าไร ก็จะตอบตัวเองได้ว่า งานที่ทำอยู่ปัจจุบันนั้นใช่หรือไม่ใช่ หรือมีอะไรที่ควรต้องปรับเปลี่ยนจริง ๆ กันแน่

3.มองหางานที่ใช่จริง ๆ สำหรับตัวเอง

เมื่อภาพในหัว ความรู้สึกในใจเราชัดเจนแล้ว ให้ลองสำรวจดูว่า งานที่ใช่สำหรับเราจริง ๆ นั้น มันอยู่ตรงไหน อาจเริ่มต้นด้วยการสอบถาม ขอคำแนะนำจากคนใกล้ตัว โฟกัสในงาน ในรูปแบบการทำงานที่อยากได้ แล้วเราจะมองเห็นว่า ที่ไหนมีงานแบบนั้นอยู่ หรือต้องปรับเปลี่ยนอย่างไร จึงจะได้ทำงานที่ใช่ได้ ซึ่งถึงแม้จะเป็นในช่วงเวลาวิกฤต ก็ยังมีโอกาสซ่อนอยู่เสมอ ขอเพียงแค่เราโฟกัส และมองหาแต่สิ่งที่ดีที่ใช่กับตัวเราเอง ตัวเราก็จะดึงดูดสิ่งดี ๆ เข้ามาเอง จักรวาลจะจัดสรรงานดี ๆ งานที่ใช่ มาให้เราในที่สุด

เมื่อรู้สึกว่าไม่ชอบงานที่ทำ รู้สึกว่างานที่ทำอยู่นั้นไม่ใช่ บางทีก็อาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป แต่เพียงแค่เพราะเรา “ไม่ชอบ” บางสิ่งบางอย่างในงานเท่านั้น ดังนั้น เราจึงไม่ควรด่วนสรุป ไม่ปล่อยใจไปตามอารมณ์ แต่ควรค่อย ๆ ถามตัวเองให้ดี เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนว่า ชอบอะไร ไม่ชอบอะไรกันแน่ แล้วค่อย ๆ ปรับเปลี่ยน ลดทอนสิ่งที่ไม่ใช่ทิ้งไป ให้เหลือแต่สิ่งดี ๆ เอาไว้ เพื่อสร้างชีวิตการทำงานที่ถูกใจเราให้ได้มากที่สุด

ซึ่งสิ่งสำคัญที่จะนำพาเราไปถึงจุดนั้นได้ ก็คือทัศนคติที่ดีในการใช้ชีวิต ที่ทุกวันไม่ควรลืมมองสิ่งดี ๆ ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้น ทำให้ยิ้มให้ได้ทุกวัน ด้วยกำลังใจ และส่งต่อความรู้สึกดี ๆ ไปให้กับคนรอบข้าง เพื่อดึงดูดสิ่งดี ๆ ที่ใช่เข้ามาใช้ชีวิต

The post ทำอย่างไร เมื่อต้องทำงานที่ไม่ชอบ appeared first on Panjit Consulting.

แผนระยะสั้น

เราจะต้องเรียนรู้ในสิ่งที่โลก ธุรกิจ และสังคมต้องการ เมื่อโลกเข้าสู่ยุคสมัยของ Digital Economy เราก็จำเป็นต้องเรียนรู้ทักษะจำเป็นสำหรับโลกยุคดิจิตอล ศึกษากลไกและความเป็นไปว่าอะไรคือสิ่งสำคัญสำหรับยุคนี้ วิถีการทำงาน วิถีการธุรกิจ จะต้องอาศัยความรู้ด้านดิจิตอลเข้าไปรองรับ เพื่อให้สอดรับกับความเป็นไปของโลก

แผนระยะยาว

ต้องอาศัยความยืดหยุ่น หรือ Resilience อย่างมาก คือเราต้องไม่ยึดติดอยู่กับอะไรเดิม ๆ ที่แม้จะเคยได้ผล อย่างที่เห็นกันว่า โรงแรม ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า โรงงานอุตสาหกรรม ฯลฯ ทุกธุรกิจมีการนำเทคโนโลยีไร้สัมผัส หรือ Zero Touch Technology เข้ามาใช้ มีการเน้นบริการออนไลน์ และบริการเดลิเวอรี่มากขึ้น

หลาย ๆ ออฟฟิศปรับตัวสู่การทำงานแบบ Work From Home หรือบางออฟฟิศ ก็ปรับที่นั่งภายในให้เป็นแบบ Hot Seat ปรับเปลี่ยนหมุนเวียนสลับกันใช้งานให้ได้มากที่สุด เพื่อลดการใช้งานพื้นที่ ฯลฯ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ต้องวางแผนระยะยาว ว่าจะปรับเปลี่ยนอย่างไรบ้าง อะไรควรเปลี่ยนก่อน เปลี่ยนหลัง เพื่อให้เกิดการปรับตัวที่เท่าทันกับยุคสมัยให้ได้มากที่สุด

อย่างไรก็ตาม แผนการปรับตัวไม่ว่าจะในระยะสั้นหรือยาว จะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยต้องอาศัยการประยุกต์ใช้ Adaptive Mind set คือเราต้องมี Mind Set ที่พร้อมจะปรับปรุง เปลี่ยนแปลงตัวเองไปตามสถานการณ์ของโลก เพราะตราบที่ใจเราไม่เปิดรับ ไม่ยอมเปลี่ยน ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเห็นทางออกของปัญหาที่เจอ

ซึ่ง “แรงใจ” ของเรานั้น คือสิ่งสำคัญที่สุด เราจึงต้องดูแลใจตัวเองให้ดี ให้เข็มแข็ง ให้ยังมีไฟอยู่เสมอ ในขณะเดียวกันสำหรับธุรกิจ ก็ต้องให้ความสำคัญกับการดูแลคนทำงานให้มาก เพราะถ้าคนทำงานมีใจ ก็จะมีแรงต่อสู้กับทุกปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

The post ธุรกิจและคนทำงาน รับมืออย่างไรดีกับสถานการณ์โควิด appeared first on Panjit Consulting.